Garifuna zwani są także Czarnymi Karibami. Społeczność ich powstała w efekcie polityki prowadzonej w XVII wieku przez Anglików, Francuzów i Hiszpanów. Hiszpanów początku wyspa Saint Vincent miała stanowić rezerwat dla Indian z plemienia Karibów. Jakiś czas później, zaczęli sprzedawać oni swoje ziemie Francuzom w zamian za broń. Dołączyli do nich też Moranowi, zbiegli niewolnicy z sąsiednich wysp. Indianie i Afrykanie zaczęli zawierać między sobą związki małżeńskie. Współcześni Garifuna, żyją przede wszystkim w małych miasteczkach i wioskach, wielu z nich wyemigrowało do Stanów Zjednoczonych. Ich język jest mieszanką kilku języków i dialektów afrykańskich, indiańskich i europejskich. Ich słownictwo w wielu przypadkach zmienia się w zależności od płci mówiącego. Kobiety i mężczyźni mówiący o tym samym przedmiocie używają całkiem innego wyrazu. W ciągu stuleci rozwineli oni charakterystyczny styl muzyczny. Muzyka ta komponowana jest na bazie bębnów i perkusji.
Ludy Quiche i Kakiczele wraz z piętnastoma innymi grupami Majów, od dawna zamieszkują tereny Meksyku. Każda z tych grup posługuje się odrębnym językiem. Majowie z gór, zwani są często Ludem Nietoperza, mieszkają w Chamula, Tenejapa i innych miastach regionu. Zajmujący się przede wszystkim uprawą kukurydzy Majowie, pozostają w znacznej izolacji od reszty społeczeństwa. Ich tryb życia to ścisłe przywiązanie do tradycji, zwyczajów i wierzeń, liczących ponad dwa tysiące lat. Czczą oni naturalne elementy krajobrazu, góry i zbiorniki wodne. Kobiety wytwarzają na krosnach tkaniny o pięknych wzrokach i barwach. Wzory te zmieniają się w zależności od miast i zawierają starożytne symbole czasu i kosmosu. Przez całe pokolenia Majowie z gór prześladowani byli przez ladino, uważających, że kultura Indian, stanowi przeżytek hamujący rozwój i handel. W ostatnich dziesięcioleciach w wyniku ataków agresji militarnej, a także częstych przypadków tortur i egzekucji, wielkie grupy ludności, przeniosły się do meksykańskich obozów dla uchodźców.
Majowie z równin posługują się przede wszystkim, takimi językami jak lacandon i itza. Mieszkańcy tych terenów utrzymują się przede wszystkim z uprawy kukurydzy, fasoli, kabaczków i papryczek chili, na polanach powstałych w wyniku wycinki i wypalania. W okresie klasycznym architekci Majów wznosili monumentalne kamienne pałace, świątynie i budynki użyteczności publicznej. Byli przedstawicielami kultury, która wsławiła się wspaniałym malarstwem, rzeźbą i skomplikowanym pismem. Wiele dawnych tradycji przetrwało do dziś, począwszy od budownictwa, a skończywszy na starych wierzeniach. W miastach można spotkać różnorodne budynki: domy o zaokrąglonych rogach, kryte strzechą z liści palmowych lub betonowe budynki o płaskich dachach. W roku 1847 Majowie z północy wszczęli wielkie powstanie skierowane przeciwko Metysom i białym osadnikom. Konflikt zakończył się w 1902 roku, kiedy armia meksykańska zdobyła główny ośrodek rebeliantów.