Ojczyzna ludu Huichol leży w Sierpa Madre Zachodniej. Podstawowe aspekty kultury niewiele zmieniły się od czasów prekolumbijskich, co dotyczy zwłaszcza światopoglądu i religii, pomimo katolickich form kultu. Zwyczajowo głowy rodów odprawiają msze święte w kapliczkach, zaś indiańscy kapłani nadzorują rytuały dotyczące społeczności. Z rękodzieła plemienia najbardziej znane są przedmioty o charakterze kultowym, wykonane z piór, koralików, plecionych sznurków albo malowanych tykiew. Strzałki modlitewne, czyli luźno wiszące piórka przytwierdzone do drzewa, wspomagają szamanów w wysyłaniu wiadomości do świata nadprzyrodzonego. Oczy Boga to z kolei różnokolorowe przędze, naciągane między patyczkami w kształcie krzyża. Chronią one właściciela przed duszami zmarłych i odpędzają złe duchy. Najbardziej interesujące są obrazy, które powstają przez wyciskanie kolorowej przędzy w warstwę miękkiego wosku rozprowadzonego na tabliczce. Ich tematem są nadprzyrodzone siły i zwierzęta.
W azteckim języku słowo "Mistek" oznacza "człowiek z chmur". W okresie przed konkwistą Mistekowie osiągnęli wielką biegłość w sztuce i rzemiośle. Tworzyli złotą biżuterię oraz mozaiki wysadzane turkusami. Pozostawili po sobie także kodeksy spisane na pergaminie z jeleniej skóry. Współcześni Mistekowie nadal zamieszkują wyżynne i przybrzeżne tereny zachodniego Oaxaca oraz przylegające do nich tereny Guerrero i Pueblo. Ich zycie, tak jak zycie innych rdzennych ludów Ameryki Środkowej, skupia się wokół uprawy kukurydzy, papryki chili, fasoli i kabaczków oraz hodowli zwierząt. Misteków i Zapoteków różni nieco język i kultura, a także rękodzieło. Różnice stanu uwidaczniają się przede wszystkim w ceramice, wyrobach koszykarskich oraz we wzorzystych tkaninach lub haftowanych tunikach. Dowody archeologiczne wskazują na to, że kultury ich rozwinęły się w latach 250 - 750 n.e., kiedy to pojawili się na tych terenach.
W azteckim języku słowo "Mistek" oznacza "człowiek z chmur". W okresie przed konkwistą Mistekowie osiągnęli wielką biegłość w sztuce i rzemiośle. Tworzyli złotą biżuterię oraz mozaiki wysadzane turkusami. Pozostawili po sobie także kodeksy spisane na pergaminie z jeleniej skóry. Współcześni Mistekowie nadal zamieszkują wyżynne i przybrzeżne tereny zachodniego Oaxaca oraz przylegające do nich tereny Guerrero i Pueblo. Ich zycie, tak jak zycie innych rdzennych ludów Ameryki Środkowej, skupia się wokół uprawy kukurydzy, papryki chili, fasoli i kabaczków oraz hodowli zwierząt. Misteków i Zapoteków różni nieco język i kultura, a także rękodzieło. Różnice stanu uwidaczniają się przede wszystkim w ceramice, wyrobach koszykarskich oraz we wzorzystych tkaninach lub haftowanych tunikach. Dowody archeologiczne wskazują na to, że kultury ich rozwinęły się w latach 250 - 750 n.e., kiedy to pojawili się na tych terenach.