komandorland.pl pielgrzym

Czas ruszać
Czas ruszać Jest godzina 6.30 pora wstawać. O 7.00 w odległym o kilka kilometrów Kościele zaczyna się msza, a przecież trzeba jeszcze się umyć, przebrać, spakować przybory toaletowe i coś zjeść. Gospodarze zazwyczaj są bardzo mili, podwożą nas do świątyni, gdzie ksiądz zaczyna liturgię. Po skończonej mszy ruszamy dalej, przechodząc przez kolejne wioski machamy napotkany ludziom, zwykle odpowiadają tym samym, chociaż zdarzają się też tacy, którzy burkną coś pod nosem i jadą dalej. Około 13.00 przechodzimy przez kolejną wioskę zatrzymujemy się tu na obiad. Na ludzi zawsze można liczyć, dają nam to, co mają, a często nawet więcej. Krotka przerwa i ruszamy dalej. W końcu musimy przejść jeszcze kilkanaście kilometrów zanim znowu będziemy szukać noclegu. W międzyczasie wszyscy śpiewają i oczywiście tańczą "belgijskiego". Nie może być inaczej, w końcu wszyscy wiedzieli, na co się decydują. Jest 19.30 docieramy wreszcie do miejsca noclegu. Jak dobrze! Nikt nie marzy o niczym innym jak o ciepłym prysznicu i gorącej herbacie. Trzeba się jeszcze przebrać, bo za chwilę ognisko integracyjne. Oj będzie się działo! Iść czy jechać Rowerem do Częstochowy? Nie, nie ma tu żadnej pomyłki. Nie jest to zbyt popularna forma pielgrzymowania, ale istniejąca już od blisko 5 lat (w zależności od diecezji). W 2009 roku rowerem na Jasną Górę wjadą między innymi warszawianie, mieszkańcy Radomia, a także Pomorzanie. Podobno na dwóch kółkach łatwiej, być może. ...

Pielgrzymka
Pielgrzymka Jest czerwiec 2009, a więc pielgrzymka A.D.2009 zbliża się wielkimi krokami. Jeszcze chwila i wszyscy miłośnicy wędrówek wyruszą w kierunku Częstochowy. Wystarczą wygodne buty, karimata, ewentualnie namiot, dobry humor i wychodzimy. Pielgrzymkowi "weterani" mówią, że idąc do Maryi można się wiele nauczyć. Często trzeba pomóc potrzebującemu bratu lub siostrze. Nie wolno nikogo zostawić w potrzebie. To czas na wyciszenie, na rozmowę z samym sobą. Dla wielu jest to też okazja do pierwszej w życiu, naprawdę szczerej spowiedzi. W wielu miejscach widać ludzi, którzy rozmawiają z kapłanami "wyposażonymi" w stułę. Na szlaku nie zawsze jest fantastycznie, ale tylko jeśli chodzi o pogodę. Największą niewygodą jest maszerowanie w czasie deszczu. Kiedy dochodzi się do końca odcinka, jaki trzeba pokonać danego dnia nikt już nie myśli o jedzeniu, wszyscy marzą tylko o tym, żeby jak najszybciej "wrzucić" na siebie coś ciepłego i suchego. A potem rozpoczynają się poszukiwania miejsca noclegowego i miejsca na ognisko, bo w końcu nie samą modlitwą żyje człowiek. Kiedy kończy się dzień pielgrzyma? Zazwyczaj po apelu wszyscy wracają do rodzin, które postanowiły danego dnia ugościć strudzonych i zmęczonych, przed snem jedzą ostatni posiłek i śpią, niezbyt długo, bo "rano trzeba wstać", a rano to nie jest wbrew pozorom "tak, gdzieś po pierwszej". Pielgrzymkowe rano to zwykle godzina 6.00. Iść czy jechać Rowerem do Częstochowy? Nie, nie ma tu żadnej pomyłki. Nie ...

Mnisi
Mnisi Najważniejszy podział w buddyzmie rozróżnia mnichów i świeckich wyznawców. Mnisi tworzą centrum religii. Żyją oni we wspólnotach, lecz zdarzają się wśród nich również pustelnicy. Uważają się oni za prawdziwych i niepodważalnych buddystów. Ich pierwotna nauka, Hinajana, znajduje odzwierciedlenie w zakonnych regułach. Nakazuje ona ścisłą dyscyplinę, zachowanie czystości i przestrzega przed pokusami. Reguły te nazwano winaja i zanim zostały spisane, recytowano je na zgromadzeniach mnichów. Winaja mówi o trzech najważniejszych ideałach: ubóstwie, czystości i ustępliwości. Mnisi nie posiadają żadnej własnej wartości oprócz miski na jałmużnę, igły do szycia, sitka do cedzenia wody pitnej, brzytwy do golenia i różańca. Jako mnisi wędrowni są również zobowiązani do zasady nie posiadania domu i ojczyzny. Ponieważ zakazane jest w klasztorze posiadanie pieniędzy, jedyną drogą do zdobycia jedzenia jest żebractwo. Wiara traktuje nawet żebranie jako szkoły i naukę samodyscypliny. Równie surowo przestrzegany jest ideał czystości. Określa on zasady obcowania mnichów z kobietami. Mnisi muszą odrzucić pożądanie by oddać się medytacji. W zasadzie ustępliwości, mnisi przyjmują założenie w pokrewieństwie wszystkiego, co żyje i głoszą naukę, że każda z tych istot może być odrodzonym człowiekiem. Nirwana Wejście Buddy w stan nirwany zostawiło jego wyznawców bez spisanych zasad wiary. Już na pierwszym spotkaniu mnichów doszło do podziału na różne sekty i szkoły. Nauka opierające się na buddyzmie nie została skodyfikowana przez założyciela religii, lecz przez jednego z jego uczniów. ...


Struktura strony