Prawo łaski
W porządku godności prawo łaski jest pierwszym i najwznioślejszym udziałem w prawie wiecznym. Bóg od początku przewidział dla człowieka ścisłą jedność życia z Nim, która byłaby inspiracją w kształtowaniu postawy moralnej, aby w ten sposób móc osiągnąć pełną jedność z Ojcem w Chrystusie przez Ducha Św. Jak wynika z danych objawionych, prawo łaski jest w istocie odbiciem Boga, który komunikuje się człowiekowi żyjąc i działając w nim.
Jest to więc zagadnienie bardziej dogmatyczne - traktat o łasce. Tutaj należy zwrócić uwagę na skierowanie człowieka ku dobru - przez Boga działającego w nim. Wg św. Tomasza prawo łaski stanowi istotny składnik nowego prawa przyniesionego przez Chrystusa. Mówi on raczejo "nowym prawie", ale kiedy chce podkreślić działanie Ducha Św. jako elementu centralnego tego nowego prawa to mówi o "Prawie łaski". Duch św. odgrywa rolę przewodnika w życiu moralnym. Jego działanie nakłania wolę człowieka ku dobru. Jest to działanie tak głębokie, że nie narusza wewnętrznej wolności człowieka. Prawo łaski jest "prawem wolności" i "prawem wewnętrznym".
Prawo boże
O pozytywnym prawie Bożym w sensie ścisłym można dopiero mówić w odniesieniu do historii ludu wybranego, kiedy rozpoczyna się ściśle historyczna realizacji Bożego planu zbawienia, który miał doprowadzić do ostatecznego utworzenia Ludu Bożego w Chrystusie. Wskazania moralne zawarte w Starym Testamencie dotyczą zasadniczo narodu izraelskiego - narodu wybranego, obdarzonego szczególnymi przywilejami, ale też szczególną odpowiedzialnością.
U podstaw pozytywnego prawa ST leży fakt przymierza. Przez zawarcie przymierza Bóg uczynił ten lud swoim ludem. W zamian żąda wierności. Izrael, jako lud Boży, wybrany i oddzielony od ludów ościennych (pogańskich) jest ludem świętym, związanym ze świętością Boga. Prawo w znaczeniu hebrajskim torah stanowi całość pouczeń dotyczących postępowania, a przez tradycję przypisanych Mojżeszowi. On zostaje przez lud uznany jako prawodawca Izraela, gdyż on nawiązał bezpośredni kontakt z Bogiem w trakcie zawierania przymierza, on był pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Pięcioksiąg Mojżesza (Rdz. Wj. Kpł. Lb, Pwt.) zawierający prawo Boże został sam nazwany torah. Zawiera on bardzo dużo tekstów o charakterze normatywnym. Nie jest to jednak prawo jednolite. Tradycja teologiczna, z którą trudno się nie zgodzić, wyróżnia trzy rodzaje prawa zawartego w torah.