Prawo moralne
Naturalne prawo moralne (dalej zwane też "prawem naturalnym") stanowi integralną część corpus legum. W praktyce moralnej człowiek nie może właściwie wyróżnić, czy teraz działa pod wpływem prawa łaski, a teraz prawa naturalnego. Jest zawsze człowiekiem -uczestniczy w naturze i łasce.
Prawo naturalne nie stoi w jakiejkolwiek opozycji do innych rodzajów prawa moralnego. W naturalnym prawie moralnym nie chodzi o prawo natury, które działa na zasadzie mechanizmu porządkującego funkcjonowanie bytów. Chodzi o autentyczną, całościową definicję i doskonałość człowieka, oraz o drogi do niej prowadzące. Zagadnienie naturalnego prawa moralnego od czasów Leona XIII (koniec ub. wieku -kwestia robotnicza) odgrywa ogromną rolę w nauczaniu Kościoła i znajduje swe miejsce we wszystkich znaczących dokumentach Kościoła ostatniego wieku. Takie dokumenty, jak enc. Pacem in terris, Populorum progressio, Humanae vitae, Gaudium et spes, skierowane są do wszystkich ludzi dobrej woli, a więc nie tylko tych, których dotyczy pozytywne prawo Boże. Pojęcie naturalnego prawa moralnego stało się więc narzędziem dialogu Kościoła ze światem.
Sumienie ludzkie
W słynnym tekście (Rz 2,14n) Paweł daje wyraz przekonaniu, że poganie, którzy Prawa (Mojżeszowego) nie mają, idąc za naturą, czynią to, co Prawo nakazuje i w ten sposób sami dla siebie są Prawem. Miejsce to jast najczęściej traktowane jako klasyczne uzasadnienie tezy o istnieniu naturalnego prawa moralnego, którego świadom jest każdy człowiek.
Chociaż trudno odmówić tej tezie słuszności (patrz temat o naturalnym prawie moralnym), to jednak są tu pewne zastrzeżenia natury egzegetycznej. Paweł nie twierdzi, że powszechna jest znajomość tego prawa - wszyscy zgrzeszyli, raczej jest to chęć ukrócenia pychy Żydów płynącej z faktu posiadania prawa. Pomijając te zastrzeżenia można powiedzieć, że według św. Pawła wszyscy ludzie posiadają moralną władzę sądzenia oraz sumienie. Jeżeli mimo to są grzesznikami, to wskazuje to na konieczność odkupienia. Częste wezwania do badania samego siebie: Siebei samych badajcie (2Kor 13,5), albo rozpoznawania woli Bożej (Rz 12,2), albo rozważania tego co należałoby czynić (Flp 1,10) dowodzą, że dzięki takim upomnieniom chce św.Paweł kształtować sumienia chrześcijan,tzn chce by świadomość moralna chrześcijan stała się jasną i czujną na właściwe wartości moralne.