Racjonalizm to prąd filozoficzny ukształtowany w okresie Baroku. Przedstawicielem był Kartezjusz, znany ze słów: "Cogito ergo sum" (myślę, więc jestem). On i jego zwolennicy zastanawiali się czy człowiek jest zdolny do poznania prawdy, skoro rezultaty jego poszukiwań są wątpliwe. Opierali swe rozważania na racjonalnemu myśleniu. W swym życiu nie kierowali się uczuciami, lecz rozumem. to on był dla nich źródłem, z którego czerpali swe poglądy. Obecnie także żyją ludzie, którzy opierają się na tej metodzie w dążeniu do prawdy. Osoby te są bardzo rozważne, ale niestety mało uczuciowe. W podejmowaniu wszelkich decyzji kierują się rozsądkiem, a uczucia sprowadzają na dalszy plan. Czasem racjonalne myślenie jest przydatne i bezpieczne, ale należy pamiętać o tym, że istnieją cenniejsze wartości tj. Bóg, rodzina miłość. Przeciwnikiem Kartezjusza był Blaise Pascal, który uważał, że sam rozum nic nam nie da, że takie myślenie jest zgubne. Sztuką jest w życiu kierować się sercem, a przy tym myśleć rozsądnie.
Klasycyzm w Oświeceniu był jednym z prądów literackich. Dążył do prostoty myśli, stylu, przejrzystości, obiektywizmu. Wyraźną cechą było przestrzeganie surowych przepisów, ścisłe trzymanie się reguł. Przedstawicielami byli m.in. Ignacy Krasicki i Adam Naruszewicz. Mieli oni wielu wrogów z nurtu romantycznego. Dziś klasyka to coś ponadczasowego, coś, co nie przemija i zawsze będzie w modzie. Często, więc wybieramy to, co klasyczne modzie i w muzyce. Najpiękniejsze utwory to właśnie klasyka. Należy jednak odróżnić klasykę od ludzi, których nazywamy klasykami. Takie osoby są mało przebojowe, kierują się zasadami, jest w nich mało spontaniczności. Boją się ryzyka, trzymają sie ściśle określonych reguł. Takie podejście do życia nie jest dobre, ponieważ nic w ten sposób się nie osiągnie. Nie można cały czas się podporządkowywać temu, co ktoś ustalił, może ten ktoś nie miał racji. Aby świat był lepszy należy się czasem zbuntować, dokonać jakiejś rewolucji, która coś zmieni w naszym życiu!
Romantyzm to epoka literacka, w której najważniejszą rolę stanowiły uczucia. Zupełnie różnił się od klasycyzmu. Doszło nawet do sporu między romantykami a klasykami. Przedstawicielami romantyzmu byli m.in. Adam Mickiewicz i Juliusz Słowacki, którzy jak inni poeci pisali o miłości i ojczyźnie. W swych utworach ukazywali bohaterów romantycznych, którzy przeżywali ból istnienia i walczyli o ojczyznę. Czuli także niesamowitą więź z ojczyzną, za która bardzo tęsknili. Współcześnie romantycy to nie tylko chłopcy, którzy piszą wiersze dla swych ukochanych, ale osoby bardzo wrażliwe, uczuciowe, dla których liczy się miłość i ojczyzna. Przeżywają podobne rozterki jak bohater "Cierpień młodego Wertera", z powodu nieszczęśliwej miłości mają myśli samobójcze. Mają też cechy Konrada Wallenroda, buntują się przeciwko prawu i chcą walczyć o to, aby było lepiej. O ludziach romantycznych mówi się także, że szybko się wzruszają, są wrażliwi na sztukę i zachwycają się tym, co ich otacza. Patrzą na świat z innej perspektywy, zachwycają się jego pięknem.