Źródła
Hierarchia źródeł zależy od perspektywy. Pod kątem bezpośredniości (bliskości) normy, na pierwszym miejscu należy postawić nauczanie Kościoła. Treść wiary i moralności chrześcijańskiej zdobywamy w rzeczywistości z nauczania Kościoła jako członkowie wspólnoty zbawienia, poprzez sakramenty jako źródła łaski.
Jednak w innej perspektywie ten porządek należy zmienić. Chodzi o wartość obiektywną normy. W tym przypadku na pierwsze miejsce wysuwa się Biblia, ajko słowo Boże, w którym On sam jest obecny i komunikuje się w szczególny sposób. O ile Magisterium musi odwoływać się koniecznie do słowa Bożego, czyli jest normą normowaną, o tyle Pismo św. jest samo w sobie normą absolutną - normą nie normowaną. Wiele osób uważa, że istnieje takie pojęcie, jak norma obiektywna, ponieważ na tym świecie wszytsko jest subiektywne. Po zatym większość z norm, nie sa nimi samymi w sobie, ale wodniesieniu do jakiś innych, wyżej nad nimi postawionych. Jednkaże w tym wypadku myślę, że można pokusic się o stwierdzenie, że główna normą jest tu nauczanie Kościoła, ponieważ łączy wszystkie pozostałe.
Prawo wieczne
Stoi na pierwszym miejscu w hierarchicznym ustawieniu poszczególnych rodzajów prawa moralnego. Wielu autorów chrześcijańskich, np. Augustyn, mówiąc o prawie wiecznym było pod wpływem myśli antycznej, np. idee Platona. W ujęciu teologicznym pojęcie prawo wieczne oznacza: Boży wieczny plan, poprzez który On "od zawsze" powoływał i kształtował stworzenia w celu umodelowania w nich na różny sposób odbicia Chrystusa, który jest archetypem, i uczynił je - przede wszystkim człowieka - w rezultacie uczestnikami pełni Chrystusa.
Wypełnianie Bożego planu jest aktualizowaniem prawa wiecznego. Takie ujęcie znajduje potwierdzenie w biblijnej myśli, zwł. u św. Pawła - w pierwszych rozdziałach listów do Efezjan i Kolosan, gdzie Paweł wyjaśnia, że wszystko zostało stworzone w Chrystusie, a ludzie zostali powołani w Nim od początku świata, aby byli święci i doskonali przed Bożym obliczem, stając przed Bogiem jako przybrane dzieci ku chwale Ojca dzięki łasce danej ludziom przez Chrystusa. Prawo wieczne ma więc charakter chrystocentryczny. Pojęcie prawa wiecznego zawiera w sobie całościowy plan stwórczy i zbawczy, widziany w Bogu jako swoim źródle. My widzimy prawo wieczne w fazie "wykonawczej". Plan ten koncentruje się na powołaniu człowieka do udziału w wewnętrznym życiu Boga.